post

Povodom Međunarodnog dana muzeja: Okrugli sto na temu muzeja kao središta kulture

Subota, 18. maj, 12 časova, Narodni muzej u Beogradu (Atrijum, Trg Republike 1a)

Nacionalni komitet ICOM Srbija će u subotu 18. maja, a povodom obeležavanja Međunarodnog dana muzeja, održati Okrugli sto na temu “Muzeji kao središta kulture: Budućnost tradicije” u Narodnom muzeju u Beogradu s početkom u 12 časova. Okrugli sto se odvija kao deo aktivnosti Nacionalnog komiteta u okviru Nacionalne nedelje muzeja i muzejske manifestacije “Muzeji za 10”.
O novoj ulozi muzeja u svetlu promenjenih očekivanja publike, ali i aktuelne kulturne politike, te realnim uslovima rada u kojima funkcionišu muzeji Srbije, razgovaraju: dr Marija Aleksić, direktorka Muzeja Afričke umetnosti, Goran Vasić, direktor Narodnog muzeja Kruševac, Vesna Grgurović, direktorka Gradskog muzeja Vrbas i msr Nela Tonković, direkorka Narodnog muzeja Šabac. Autor i moderator: msr Tamara Ognjević (Artis centar), potpredsednica NK ICOM Srbija.
Već treću godinu za redom Nacionalni komitet Međunarodnog saveta muzeja (ICOM Srbija) organizuje okrugli sto povodom Međunarodnog dana muzeja 18. maja. Uvek je u fokusu ona tema koju međunarodna muzejska zajednica bira kao najaktuelniju u tekućoj godini.
Ove godine je to “Muzeji kao središte kulture: Budućnost tradicije”, a sagovornici na osetljivu temu nove uloge muzeja u svetlu promenjenih očekivanja publike, ali i aktuelne kulturne politike, te realnih uslova u kojima rade muzeji Srbije, su četvoro direktora izuzetno angažovanih, uspešnih muzejskih ustanova na tragu nove muzeologije. Posebno je zanimljivo da je reč o tri muzeja izvan velikih centara – Beograda i Novog Sada, dok je četvrti specifična ustanova čije zbirke imaju tek sasvim malo veze za domaćim kulturnim nasleđem.

 

Ulaz je slobodan!

©Artis Center 2019

post

Ikonografski ogledi: “Ljubavno pismo (Mile vesti)” Katarine Ivanović

Brojne slike u istoriji umetnosti, a posebno žanr scene i portreti, osvajaju nas svojom ljupkošću. Istovremeno, retko pomislimo da je njihovo značenje mnogo dublje, da kriju mnoštvo finih poruka skrivenih iza oku dopadljivih pojava, koje su zapravo simboli dobro znani ljudima epohe u kojoj su ova dela nastajala, gledalaca za koje su slikana. Manje poznato, ređe izlagano delo prve srpske slikarke Katarine Ivanović “Ljubavno pismo (Mile vesti)” jedna je od takvih slika. Ovo je priča o njenim skrivenim značenjima.

Ključ umetničkih ogleda Katarine Ivanović najčešće nalazimo u stranoj slikarskoj kulturi: ona je često pokretana dobrim poznavanjem prošlosti. Tako i njeno delo Ljubavno pismo (Mile vesti).

Katarina Ivanović nije bila jedini srpski umetnik sa željom da primeni iskustva evropske umetnosti na svoje delo: da se posluži primerima koji pripadaju tradicionalnoj, i zagonetnoj, ikonografskoj oblasti  i tehničkim mogućnostima primanim osetljivo, ali ponovo aranžiranim u modernim uslovima umetnosti 19. veka.

Slika Ljubavno pismo (Mile vesti) Katarine Ivanović ishodi iz sređenih misli i smirenih osećanja holandske umetnosti 17. veka i opštih mesta zapadnoevropskog slikarstva žanra koji za njom sledi. Za sliku Katarine Ivanović se može reći da je – njenom krivicom- nedovoljno umetnička, ali njen sadržaj ima preciznu građu starije kulture. Raspolaže baroknim rezonerstvom i mehanizmom u kojem su detalji raspoznatljivi amblemi: temelj i vezivo teorije, književnosti, retorike i slike u staroj umetnosti, sve do 19. veka. Uočavanjem amblema u slici Ljubavno pismo sigurnije prilazimo u traganju za analogijama.

Katarina Ivanović , Mile vesti, 1870-1873, ulje na platnu, Narodni muzej u Beogradu

Zahvaljujući rezultatima novije holandske istoriografije otkriveni su nedavno mnogi “atributi i simboli” profane umetnosti: njihovo poznavanje uslov je dešifrovanja složene ikonografije baroka. Važno mesto istraživanja ovog područja zauzima delatnost E. de Jonga čiji je istrajan rad, zasnovan na naučnim principima utrehtskog univerziteta, obelodanio čitav simbolički svet u prividno jednostavnoj slici holandskog “žanra” 17. veka. Postepenim rasklapanjem slojevitog dela, ulaženjem u uronjena značenja stvari najraznovrsnijeg porekla i vida – nastalih “kristalizacijom emocionalnog iskustva” (E.Panovski) – E. de Jong je pomogao otvaranju puteva ka pravilnijem rešavanju ikonografskih enigmi  i u srpskoj umetnosti 19. veka. Ostaje nam da budno pratimo kontinuitet u životu simbola.

Dirk Hals, Žena čita pismo, holandska umetnost, 1633, Umetnički muzej Filadelfija (SAD)

U nizu kompozicija holandskih majstora 17. veka – “intimističkih” i neobaveznih primarno uočenom sadržinom – u čijem se centru nalazi žena koja prima i čita pismo, E. de Jong je, analizom predmeta oko protagonista (nameštaj, slike na zidovima, zavese, budoarski rekviziti, i gestovi) otkrio zapreteno značenje slike za kojim je tragao. Usvajajući metode i neke postignute rezultate E. de Jonga – uz potpuno napuštanje odgonetanja sadržaja asocijativnim putem – dolazimo, preko nađenih paralela za sliku Ljubavno pismo Katarine Ivanović, do zanimljivih zaključaka. Ona pripada tematskom krugu starijih modela, pomerenih ili lako izmenjenih predmeta kompozicije, ali na isti način kontrolisanih u organizaciji i pristupu: u odabiranju detalja i saglasiju sa misaonim postupkom. . Logična se veza uspostavlja i u posrednom materijalu, preko dela nastalih u Srednjoj Evropi i u samoj Holandiji u 19. veku. Kod Katarine Ivanović postoje iste mogućnosti literarnih i amblematskih poređenja koja u staroj umetnosti razotkriva E. de Jong, dokumentovana i sa istorijskom odgovornošću u interpretaciji “prototipova”.

U holandskim amblematskim izvorima nađeni su elementi koji dosledno vode tematiku Ljubavnog pisma. Veoma čest izvor predstavlja Venijusov korpus (Oto van Ven): Amorum Emblemata (Antwerpen, 1608). U jednom od Venijusovih  Amor čita primljeno pismo: no, on je i – pismonoša. Iz sadržaja pisma koji donosi, žena saznaje da je “prijateljica ljubavi”, ili . kao kod Krula – ona čita reči koje joj nanose ljubavni bol.

Jan Hermenzs Krul, Emblem- Amor/Kupidon predaje pismo dami, 1644, grafika, Univerzitetska bibloteka u Amsterdamu

U figuri Amora, koji kao kod Krula donosi “mile vesti”, pored ideje o ljubavi otelotvorene amblematskim likom, izražen je i – veoma čest u profanoj ikonografiji ljubavi – “odnos prema onome koji preživljava i pati”. Amor, tada sa devizom Primo delecta mox urit, postaje nosilac “ljubavno-teorijskog sadržaja”: ljubavi i iščekivanja – znak “početka bezopasne faze”. Oznaka ljubavi uopšte, snage i bića njenog (ona je “sunce” na izlasku kojem Amor u jednom amblemu Ludvigsburga okreće lice i prima životodajnu toplinu), Amor se javlja i u varijanti “posrednika” ljubavne strasti, patnje, i zauvek, “čiste ljubavi”. Putenu žar u amblematici, pored sunca, može da izrazi figura crnca. Kao “prigodna metafora”, crnac koji se klanja suncu (sa devizom Adoro quien me quema), nagoveštaj je strasti. Iskazuje momenat barokne profane ikonografije ljubavi u kojoj je kasnije doba izvršilo neke zamene u skladu sa novim ukusom. I u nizu slika holandks umetnosti na ovu temu postojali su uvek motivi koji su specifičnim karakterom  ostvarivali glavnu radnju. Menjanjem pojedinosti kod različitih umetnika postizane su osetljive sadržinske varijante. Žena koja prima pismo prekida neki započeti posao. Crnac-amor Katarine Ivanović ne prisiljava ženu da odloži ručni rad ili instrument … da bi razmislila o poruci. Ona je spustila knjigu na sto i njome zaključila aranžman stvari jedne mrtve prirode tipa vanitas.

Katarina Ivanović, Mile vesti, detalj sa malim crncem koji proviruje iza zavese.

Na slici Katarine Ivanović pažnju na sebe skreće figura crnca. Od baroka do Manea iskorišćena je u umetnosti živopisnost i kolorističko bogatstvo crnoputog učesnika slike (Renbrant, Rubens i dr.) i kao povod estetskih reakcija. Teatralna apoteoza Afrike – serija Nubijskih žena Hanska Makarta – zaključak je barokno obojenih sklonosti buržoazije da se crnac, “lepo građen i dopadljivih crta lica”, prihvati kao “atribut društvene reprezentacije”. Njegovo mesto na slici Katarine Ivanović je upravo ono koje je odredila starija umetnost: “On razgrće raskošnu zavesu koja slici daje patetičan karakter…da bi otmena dama stupila na scenu i izložila pogledima svoj visoki društveni rang.,, U skromnoj poniznosti on sme da je posmatra iz prikrajka, da joj čita želje sa usana…njime se stavlja akcenat na dostojanstvo i rang dame.”

Na slici Ljubavno pismo Katarine Ivanović crnac je amblematski kupidon, prenosilac poruke o kojoj treba razmisliti i kao o upozorenju; poruke ljubavi, na početku prijatne, a zatim – sa pretnjom patnje i izgaranja na vatri ljubavi (sunce-crnac).

Roemer Pieterson Višer, Emlem: Mignon des dames, 1614, grafika, Univerzitetska biblioteka u Amsterdamu

Među amblemima koji upravljaju skrivenim sadržajem slike Katarine Ivanović, u prvom njenom planu, nalazi se grejač na koji je oslonjena desna noga dame. Predmet je to koji “često, mada ne uvek, ima simbolični smisao” – a amblem je Roemera Višera (Sinnepoppen, ‘t Amsterdam, 1614). Katarina Ivanović ga je usvojila neposredno oslonjena na tradicionalnu sliku amblematski orijentisanu. Amblem i njegov moto: Mignon de Dames, svestrano tumači E. de Jong. U jednom sloju Višerov amblem-grejač je predmet koji “poštenoj i mudroj ženi dobro služi” – ali se može porediti i sa iscrpljivanjem u galantnom životu nagoveštenom ljubavnom porukom pisma. Sasvim određeno, gest žene koja je “zakoračila na grejač znak je uzvraćanja naklonosti čoveku” – davanje potvrdnog odgovora. Aluzija je i na ono “što grejač može da znači u hladnoj holandskoj klimi, za jednu damu”. Primljeno pismo, nepristupačno oku posmatrača, jasno je i čitljivo kroz nagovešten, ozbiljan simbolizam otrgnutog dela slike: amblema-grejača.

Katarina Ivanović, Mile vesti, detalj sa cipelicom i pismom.

U traženju osnovnih razloga za bavljenje ovom tematskom problematikom u holandskoj umetnosti – kao i u njenim preuzimanjima u poznijim delima, te i kod Katarine Ivanovi- – mogu se navesti zanimljive pretpostavke.

Poznato je da je stereotipni ton ljubavne korespodencije negativno komentarisala pisana reč, i scene, holandske kulture 16. i 17. veka. Žigošući “terminologiju”… i “gluposti” ljubavne prepiske, kritika nije gubila iz vida ni moralizatorsku iskru ove tematike.

Da li je u Srednjoj i Jugoistočnoj Evropi 19. veka, do Katarininih dana, sličan unutrašnji sadržaj – u granicama nenarušenog ikonografskog okvira – mogao biti sačuvan? Može li se verovati da je slikom Ljubavno pismo Katarina Ivanović zaista dala svoje primedbe na neko od pitanja renesansne teorije ljubavi; na probleme Ars dictaminis; ili – do koje mere analiza njene slike može da otkrije aktuelnu društvenu situaciju nabrajanjem poznatih simboličnih primera odabranim sa poštovanjem moralizatorskih namera nove građanske sredine.

Prof. dr Radmila Mihajlović,

istoričarka umetnosti 

Tekst je preuzet (i delimično priređen) iz monografije

Miroslava Timotijevića i Radmile Mihajlović “Katarina Ivanović”, Beograd, 2004.

(izdavači: Vojnoizdavački zavod i Narodni muzej u Beogradu)

©Artis Center 2018

post

Seminar “Muzej i komunikacija”: Muzejska Srbija u malom!

Proteklog vikenda smo imali zadovoljstvo da sa Istorijskim muzejom Srbije realizujemo seminar “Muzeji i komunikacija: Znanja, veštine i alati” u centralnoj muzejskoj zgradi na Trgu Nikole Pašića. Pozivu da uzmu učešće u seminaru doslovno su se odazvale kolege muzealci i predstavnici ustanova kulture iz cele zemlje! Tako je Istorijski muzej Srbije tokom 7. i 8. decembra postao mesto razmene mišljenja i ideja vanredno energične ekipe pristigle iz Beograda, Novog Sada, Vrbasa, Prokuplja, Raške, Kragujevca, Kraljeva, Vršca, Trstenika, Kruševca, Požarevca, Tršića, Sremske Mitrovice, Pančeva, Negotina… Bila je to prava eksplozija pozitivne energije, onaj trenutak u kome se pojavljuju svi potencijali muzeja i kulture u celini!

Osmeh koji govori hiljadu reči: Učesnici seminara “Muzej i komunikacija” nakon dodele sertifikata u Istorijskom muzeju Srbije u Beogradu. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Pilot seminar “Muzej i komunikacija” je prvi put lansiran 2015. godine u saradnji Artis centra i Nacionalnog komiteta Međunarodnog saveta muzeja (ICOM Srbija) u Novom Sadu kada su muzejski partneri bili Galerija Matice srpske i Spomen-zbirka Pavla Beljanskog, a medijski partner Color Press grupa. Potrebu za održavanjem jednog ovakvog, edukativnog programa, ICOM Srbija je prepoznao i ovog puta, pružajući mu podršku. Realizaciju programa je omogućilo Ministarstvo kulture i informisanja Republike Srbije pokazujući na taj način da razume tendencije nove muzeologije, a posebno da prati globalne procese u kojima se neminovno redefiniše i uloga muzeja – od čuvara kulturnog nasleđa do lidera unutar društvene zajednice.

Seminar je počeo stručnim tumačenjem izložbe Istorijskog muzeja Srbije “Kraj Velikog rata 1917-1918”, koji su upriličili dr Dušica Bojić, direktorka Istorijskog muzeja Srbije, i njen tim.

Dr Dušica Bojić, muzejska savetnica, direktorka Istorijskog muzeja Srbije, provela je sa svojim saradnicima učesnike seminara kroz izložbu “Kraj Velikog rata 1917-1918.” Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Nedavno otvorena, kompleksna izložba “Kraj Velikog rata 1917-1918”, poslednji segment velikog izlagačkog poduhvata, kojim je Istorijski muzej Srbije obeležio jedan vek od Prvog svetskog rata, bila je i najveći komunikacijski izazov za učesnike seminara, koji su u radioničarskom delu dobili zadatak da kreiraju sopstvene prateće programe za ovu izložbu čije se trajanje planira do kraja 2019.

Kompleksna, multimedijalna izložba “Kraj Velikog rata 1917-1918.” kao veliki izazov za učesnike seminara “Muzej i komunikacija”. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Dr Dušica Bojić, kao jedan od autora ove izložbe, predočila je kolegama s kakvim se sve izazovima suočio Istorijski muzej Srbije u procesu realizacije izložbene postavke, skrenula pažnju na činjenicu šta je sve u međuvremenu urađeno u boljoj promociji programa muzeja, koji nažalost još uvek nema svoju sopstvenu zgradu što ga ozbiljno ometa u mogućnosti realizacije stalne postavke koju publika očekuje od jedne muzejske ustanove složenog tipa.

Poželeli smo da se sa dr Dušicom Bojić, direktorkom IMS-a, simbolično slikamo ispod Trijumfalnog luka kojim se završava izložbena postavka “Kraj Velikog rata 1917-1918.” Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Seminar je ovog puta imao tri radna bloka – 1) prezentaciju dobrih komunikacijskih praksi i strategija, kao i uvid u moderne muzejske trendove; 2) praktične radionice i 3) okrugli sto u čijem fokusu je bio muzejski teatar kao naročit “instrument” komuniciranja nasleđa, ali i veće interakcije s publikom.

Dr Snežana Mišić, programski direktor Galerije Matice srpske, govori o komunikacijskoj strategije ove ugledne ustanove, nesumnjivog lidera na muzejskoj sceni Srbije. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Polaznici seminara su tako imali priliku da prvog dana čuju iskustva Galerije Matice srpske i Muzeja naivne i marginalne umetnosti kada je reč o mogućim oblicima muzejske komunikacije. Dr Snežana Mišić, muzejska savetnica, programski direktor Galerije Matice srpske, prezentirala je studiju slučaja “Galerija Matice srpske: Jedan mogući model komunikacijske strategije”, dok je msr Nina Krstić, direktorka Muzeja naivne i marginalne umetnosti u Jagodini, govorila o produkciji sopstvenog muzejskog glasila u okviru studije slučaja “Muzejski časopis: kako, zašto i za koga?”.

Msr Nina Krstić, direktorka Muzeja naivne i marginalne umetnosti u Jagodini, iznela je iskustva ovog muzeja, dobitnika ICOM-ove nagrade za ustanovu 2017. kada je reč o međunarodnoj saradnji, kada je reč o publikovanju sopstvenog časopisa. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Svojim predavanjem pod naslovom “Muzejske performanse i muzejski performansi: od javnosti do kostvaraoca” dr Nikola Krstović, docent na Seminaru za muzeologiju i heritologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu, ukazao je na važne tendencije nove muzeologije kada je reč o komuniciranju podjednako i muzejskih zbirki, izložbi i programa, koliko i ideja na temelju kojih muzej oblikuje poruke koje želi da pošalje javnosti. Veliko iskustvo dr Krstovića kada je reč o neposrednoj opservaciji muzejskih praksi u svetu, ali i atraktivan način izlaganja bili su posebno stimulativni za učesnike seminara što će se jasno videti sledećeg dana kada oni sami prionu da kreiraju prateće programe izložbe “Kraj Velikog rata 1917-1918.”.

Dr Nikola Krstović, docent na Seminaru za muzeologiju i heritologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu, o muzejskim performansama i performansima – izuzetno inspirativno predavanje. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Predavanje dr Nikole Krstovića bilo je i svojevrsna “kopča” ka Okruglom stolu “I ja volim pozorište”, koji je u dijalogu o muzejskom teatru okupio: mr Elianu Gavrilović (Muzej Vuka i Dositeja/Narodni muzej u Beogradu), msr Dragana Kiurskog (Narodni muzej Kikinda), Branku Conić (Dom Jevrema Grujića), dr Nikolu Krstovića (Seminar za muzeologiju i heritologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu), dr Dušicu Bojić i msr Nenada Beljinca (Istorijski muzej Srbije), te msr Tamaru Ognjević (Artis centar) u svojstvu moderatora. 

Okrugli sto o muzejskom teatru “I ja volim pozorište!” – Sleva na desno: Branka Conić (Dom Jevrema Grujića), msr Nenad Beljinac (Istorijski muzej Srbije), msr Tamara Ognjević (Artis centar), dr Nikola Krstović (Seminar za muzeologiju i heritologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu), mr Eliana Gavrilović (Muzej Vuka i Dositeja/Narodni muzej u Beogradu), msr Dragan Kiurski (Narodni muzej Kikinda). Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Kako su muzeji u Srbiji praktično lideri u regionu kada je reč o korišćenju muzejskog pozorišta u interpretacijsko-komunikacijske svrhe, bilo je izuzetno zanimljivo čuti iskustva o kojima su govorili učesnici okruglog stola, dolazeći iz ustanova koje već praktikuju različite forme muzejskog pozorišta. Ništa manje nije bila zanimljiva diskusija koja je usledila sa učesnicima seminara, a Artis centar se potrudio da u saradnji sa VR Photo Timom, našim medijskim partnerom, omogući publici da preko društvenih mreža isprati seminar putem živog uključivanja, odnosno odloženog gledanja. Otuda smo u prilici da umesto prevelikih komentar i ovde pustimo link ka video zapisu okruglog stola održanog u Istorijskom muzeju Srbije u petak 7. decembra u popodnevnim časovima.

Slået op af Galerije i Muzeji i Fredag den 7. december 2018

Drugi dan seminara “Muzej i komunikacija” imao je radioničarski karakter kojem su prethodila uvodna izlaganja dugogodišnjeg novinskog urednika i novinara Ljubomira Toškovića (Artis centar) na temu “Kako se “rukuje” medijima”, i msr Tamare Ognjević, direktorke Artis centra, “Muzej i PR: Od projekta do javnosti-ključni koraci u oblikovanju medijske kampanje”.

Ljubomir Tošković, dugogodišnji novinski urednik i novinar, govorio je o tome kako funkcionišu mediji i objasnio na koji način medijsku pažnju mogu da privuku i održe sadržaji iz kulture. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Polaznici seminara su bili u prilici da od Ljubomira Toškovića čuju kako mediji funkcionišu, zašto su i novinari – samo ljudi, kako trenutno izgleda medijska scena Srbije, zbog čega ne treba odustajati od objava čak i u glasilima koja ne deluju preterano zainteresovana za kulturu, na koji način se plasiraju informacije, a kako održava pažnja medija.

O tome kako kreirati PR nekog muzejskog programa-projekta, govorila je msr Tamara Ognjević, direktorka Artis centra, iskusan PR u oblasti umetnosti i kulturnog nasleđa. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Tamara Ognjević je svojim izlaganjem o najvažnijim koracima PR kampanje praktično uvela učesnike seminara u njihov projektni zadatak – oblikovanje pratećih sadržaja za izložbu “Kraj Velikog rata 1917-1918.” I upravo ovaj deo seminara “Muzej i komunikacija” predstavlja onaj najzanimljiviji sadržaj, plod intenzivne dvodnevne komunikacije. Zasnovan na ideji timskog rada, jer su učesnici podeljeni u pet timova, ali i na svojevrsnom žrebu koji je odlučivao ko će se u kom timu naći, te na treningu javnog nastupa koji su zabeležile kamere našeg medijskog partnera VR Photo tima, ovaj deo seminara je najdirektnije pokazao koliko kreativnosti, energije, ali i slobode imaju muzejski profesionalci Srbije. Rezultati su bili iznad svih očekivanja, a improvizovana konferencija za štampu i kritička razmena mišljenja i utisaka više nego interesantni.

Timovi formirani žrebom u okviru radionica, a pokazalo se kao da su jedni za druge stvoreni. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Uskoro ćemo biti u prilici da vam u video formatu prikažemo ovaj deo seminara, a da bi se stekla jasna slika koliko je zahtevan zadatak stavljen pred muzealce i kuturne radnike, dovoljno je reći da su imali samo sat i po vremena da svoje ideje uobliče, snime odgovarajući prilog u okviru predmetne izložbe (ne duži od 3 minuta! – naime pričali smo o nespornom poremećaju pažnje savremene publike iscrpno, te zašto je važno da saopštenja ne budu preduga, a video i audio najave beskonačne), te da pripreme obrazloženje za ono što su uradili, odnosno saopštenje za medije za program koji su kreirali.

Nimalo lak zadatak – oblikovati prateći program, izabrati lokaciju za snimanje unutar izložbe, osmisliti odgovarajući medijski nastup … ukratko-komunicirati kako na spolja tako još više međusobno. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Bilo je beskrajno zanimljivo, a Istorijski muzej Srbije je dobio nekoliko izvanrednih sugestija o mogućim pratećim programima izložbe koja ima težak zadatak da animira publiku čitave godine!

Oficijelni deo seminara “Muzej i komunikacija” završen je dodelom sertifikata. Sleva na desno: Tamara Ognjević, Ivica Trajković, direktor Muzeja Krajine u Negotinu, i dr Dušica Bojić.  Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Oficijelni deo seminara je završen podelom sertifikata i malim koktelom na kojem je poslužen čuveni “Zmajeviti”, prokupac koji kreira Artisov stalni partner i pokrovitelj Vinarija “Despotika”, u kombinaciji sa kuglicama od crne čokolade i višnje, malom remek delu naše saradnice Dragane Vasić iz Kruševca. Za sve vreme trajanja seminara uživali smo u kafama i grickalicama koje nam je darovao “Soko Štark”, dok je fantastični ketering omogućio pančevački “Poco Loco”.

Seminar je završen koktelom koji je omogućio Artisov dugogodišnji partner i pokrovitelj – Vinarija “Despotika”, koja i sama poseduje muzej vina u prostoru moderno oblikovane vinarije u Vlaškom Dolu nadomak Smedereva. Uz “Despotikin” prokupac “Zmajeviti”, inspirisan likom despota Stefana Lazarevića, poslužene su kuglice od crne čokolade i višanja Artisove stalne saradnice Dragane Vasić iz Kruševca. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Posebnu poslasticu nam je za kraj priredio naš novi muzejski partner “Dom Jevrema Grujića”, gde je za učesnike seminara “Muzej i komunikacija” upriličeno ekskluzivno vođenje kroz trenutnu izložbu o Mileni Pavlović Barili – “Čarobna Milena” uz obaveznu degustaciju Torte kraljice Natalije, prema originalnom receptu kreiranom u drugoj polovini 19. veka kad je Natalija Obrenović bila čest gost u Domu Jevrema Grujića.

Branka Conić nam je za kraj seminara upriličila ekskluzivnu posetu Domu Jevrema Grujića uz sjajno vođenje kroz izložbu o Mileni Pavlović Barili i Tortu kraljice Natalije. Foto: Vuk Nenezić, VR Photo Team

Od srca se zahvaljujemo svim našim partnerima, saradnicima i pokroviteljima na ovom projektu! A, pre svega sjajnoj ekipi učesnika – njih 26, koji su bili deo Artisove muzejske čarolije.

Više o našim partnerima- pokroviteljima možete videti na linkovima u prilogu. Najtoplija preporuka!

ViINARIJA DESPOTIKA

 

 

SOKO ŠTARK

© Artis Center 2018